Over vrijheid in de godsdiensten

Over vrijheid in de godsdiensten
Opgevoed in een goed Christelijk gezin met ouders die beiden zeer actief betrokken waren met kerk en staat kreeg ik het geloof, hun geloof, van jongs af aan met de paplepel naar binnen gegoten. Ik werd geacht om deel te nemen aan diverse Christelijke activiteiten, werd als vanzelfsprekend op een Christelijke school geplaatst, en ook binnen het gezin ging alles op een Christelijk aanvaardbare wijze.

Religieus bewustzijn werd er gedurende mijn vroege jeugd al ingestampt. Het dagelijkse gebedje voor het slapen gaan, kerkgang, en zondagschool waren zaken waar je je niet aan mocht onttrekken. Maar hoe aanneembaar men mij het Christelijk geloof trachtte te maken, Jezus kon ik nooit in mijn hart sluiten.

Steeds meer vragen betreffende het geloof kwamen in mij op. Vragen waar niemand een antwoord op leek te weten, vragen waardoor ik meerdere malen het klaslokaal heb moeten verlaten, vragen die onchristelijk en respectloos werden gevonden.

En dus voelde ik mij genoodzaakt om - toen ik ten einde raad was, - het zelf maar uit te gaan zoeken. Immers, niemand kon een acceptabel antwoord op mijn vele vragen geven, dus was de conclusie dat ik het, op mijn jonge leeftijd, helemaal zelf moest doen wilde ik ooit een antwoord krijgen, en al had ik Jezus niet in mijn hart gesloten, God heeft altijd mijn liefde gehad.

Ik kon de Godsdienst niet naast mij neerleggen om vervolgens een goddeloos leven te gaan leiden. God was voor mij het allerbelangrijkste dat er was, en hoe kon ik Hem achter mij laten? Voor mij leek dat iets onmogelijks.

Maar Jezus dan? Moest ik Jezus dan maar accepteren omdat ik God lief had? Ik vond het nogal hypocriet om te doen alsof je ergens in gelooft terwijl het je geen snars kan interesseren. Hoe kan ik iemand ooit als de eniggeboren zoon van God beschouwen wanneer ik mij er zo bewust van ben dat wij allen zonen en dochters van God zijn? Kan God ook zonder Jezus?

Natuurlijk wou geen Christen mijn vraag beantwoorden. "God liefhebben zonder dat je zijn zoon lief hebt? Hoe kom je bij zulke goddeloze ideeën?" Ik moest het zelf maar uitzoeken en mijn shockerende vragen maar voor mij houden.

In die tijd heb ik diverse religies onderzocht en gepraktiseerd, maar nergens vond ik de echte vrijheid om zelf een mening te mogen hebben en verkondigen. Altijd werd er weer gewezen naar geschriften, Leiders, enzovoorts.

Ik wilde vrijheid, vrij zijn, vrij denken, en vrij voelen. Immers, stond er niet iets in de Bijbel van, dat God ons vrijgemaakt heeft? Waarom lijkt die vrijheid dan binnen de godsdiensten soms ver te zoeken?

De ene godsdienst wil dat je God ziet als een persoon met een naam en een menselijke vorm. De andere religie 'beweert' dat god Geen vorm heeft. De ene godsdienst beweert dat je door heel veel te bidden losraakt van je slechte daden, de ander dat je er nooit los van komt, of dat je steeds moet reïncarneren. De ene godsdienst beweert dat de Bijbel het enige ware woord van God is, de ander beweert dat de Koran dat is, en weer een ander beweert dat een ander geschrift het enige ware woord van God is. En zo zijn er zoveel aspecten die de godsdiensten tegen elkaar opzetten, en die het moeilijk maken om te kiezen tussen de ene of de andere godsdienst.

En God dan? Is het niet voldoende om gewoon God lief te hebben en God te willen dienen in plaats van eindeloos in debat te gaan over welke godsdienst het meest 'waar' is? Weten wij niet allen maar slechts een deel van de 'waarheid', als die er tenminste is? Waarom komen er bij veel godsdiensten zo veel onnodigheden om de hoek kijken, en waarom steeds die verdeeldheid over wie 'gelijk' heeft en wie 'de waarheid' heeft?

Volgens mij draait het uiteindelijk om wat God ons persoonlijk te vertellen heeft, niet om hoe hij eruitziet, wat zijn naam zal zijn of welke geschriften hij wel of niet heeft geschreven. Uiteindelijk draait het om eenheid, om liefde en dienstbaarheid voor God.

En pas wanneer dat wereldwijd beseft zal worden is er denk ik wellicht een kans op wereldvrede. Het gaat niet om wie gelijk heeft, het gaat uiteindelijk om de God van alle schepselen, en het doet er niet toe hoe hij heet, en hoe hij eruit ziet.